Dagboek 6 maanden - 1 jaar

29-10-2008 Gebitsproblemen
20-11-2008 Naar de tandheelkundig dierenarts
22-11-2008 Puppy examen
06-12-2008 Wandelen in de duinen van Hargen
27-12-2008 Kerstvakantie
15-01-2009 Weer naar de tandheelkundig dierenarts
15-02-2009 Wandelen op het strand van Callantsoog
20-03-2009 Vrouwtje al maand ziek thuis
21-03-2009 Examen EG en VEG
 
(Beweeg de muis over de foto voor vergroting)
29 oktober 2008 Gebitsproblemen 
Wat denk je, sta ik vanmorgen op en krijg ik helemaal geen eten van de baas. Ik mocht wel om 8 uur mee wandelen maar we namen een andere route dan anders. We kwamen uit bij de dierenarts. Wat moet ik daar nu weer doen.
Toen ik binnen mocht komen moesten ze weer in mijn bek kijken. Nou even dan maar dan is het wel genoeg. Ze spraken over dubbele hoektanden die eruit moesten. Even later voelde ik een steek in mijn bil, gaf ze me stiekem een prik. Ik heb maar eens even lekker lopen gillen dat ik het er niet mee eens was.
Hierna ging denk ik langzaam het licht uit want toen ik mijn ogen weer open deed lag ik in een bench bij de dierenarts.
Toen mijn baas me kwam halen vertelde de dierenarts dat de hoektanden er redelijk makkelijk uit gingen. Ze had in mijn linkeronderkaak ook nog twee botsplinters gevonden en weggehaald. Dat heb ik dan half september opgelopen toen ik opeens zo’n dikke bek had. Ze had ook een foto van de kaak gemaakt en die zag er prima uit. Ook van mijn rechtervoorpoot (schouder en elleboog) was weer een foto gemaakt. Ook dit zag er goed uit en van groeipijn was op de foto niets meer te zien Al met al goed bericht en nu lekker weer naar huis.
20 november 2008 Naar de tandheelkundig dierenarts   foto's
Vandaag, 20 november 2008, begon weer op een vreemde manier die me eigenlijk niet beviel. Toen ik uitgelaten was kreeg ik namelijk geen eten. Uit ervaring weet ik onderhand dat dit geen goed voorteken is.
Ik mocht al weer vroeg met de baas mee en we kwamen aan bij dierenarts F.A.C. Knaake, die me vorige week ook al in mijn bek wilde kijken. Ik hoorde dat het een tandheelkundig dierenarts was.
Nu hoefde dat gelukkig niet maar ik zag wel weer een spuit met naald aankomen.
Toen deze er, na hevig verzet van mijn kant, toch inzat ging weer langzaam het licht uit. Omdat ik niet weet wat er verder gebeurd is moet mijn baas dit maar vertellen.
Toen Aksay onder narcose was bleek dat tussen de linkeronderhoektand en de promelair daarachter een stuk kaakbot weg was, waardoor het tandvlees was teruggetrokken. Hierdoor was de eerste promelair los komen te zitten en deze moest verwijderd worden. Doordat het tandvlees er was terug getrokken is er een deel losgemaakt en over het ontstane gat gelegd, waarna het geheel gehecht is.
De hoop is nu dat dit weer mooi dicht groeit. Verder is er voorlopig een klein stukje van de onderste hoektand afgeslepen, zodat deze niet meer in zijn verhemelte prikt. De eerste 4 weken mag Aksay niet op speeltjes, takken en botten kauwen en moet hij zacht voedsel eten. Ook zal hij met een snuitje of kap moeten lopen om te voorkomen dat hij de hechtingen er met zijn poot uitkrabt.
Toen ik weer bijkwam deed mijn bek toch een partij zeer. Het leek wel of ze er in gesneden hadden en ik voelde ook allemaal draadjes prikken. Ik mocht gelukkig wel weer gauw mee naar huis. Daar kreeg ik een soort lampenkap op mijn kop. Ik weet niet waar dat nu weer goed voor is maar ik loop nu overal tegen aan met die kap.
Hoop maar dat het gauw allemaal weer goed komt want hier wordt ik niet echt vrolijk van. Voorlopig ga ik maar eens lekker slapen, want ik ben hondsmoe.
22 november 2008 Puppy examen 
Vanmorgen, zaterdag 22 november 2008, ging de baas voor dag en dauw de deur uit. Boy en ik mochten niet mee, maar bleven thuis. Ik had wel iets gehoord van examen bij de KCZ, maar wat dat betekent, geen idee. Het weer was vandaag vreselijk. Hagel, natte sneeuw, regen en wind! Boy vertelde mij, dat tijdens zijn puppyexamen, het weer net zo afschuwelijk was als nu.
Zo tegen een uur of één mocht ik met Wouter en Ineke mee in de auto. Vreemd genoeg reden ze naar het oefenterrein van de hondenclub. Raar, daar ga ik nooit met hen naar toe. Maar, het is daar altijd heel leuk, dus ik werd gelijk enthousiast. Toen we in de kantine kwamen, zag ik daar de baas. Gezellig!!!   De baas nam me mee en op het veld deden we wat oefeningen, zoals we elke week doen. Het veld was wel erg nat en vies. Als echte ODH vond ik dat geen probleem, natuurlijk.
Na een tijdje kwamen ook de andere honden en moesten we de oefeningen allemaal apart doen. Volgen, zit, af, voorkomen en blijven. Geen probleem, ik doe dat allemaal graag. Dan….. tanden laten zien. Zou die mevrouw wel weten wat ze twee dagen geleden bij me hebben gedaan? Welke hond is zo gek dat hij daarna zijn tanden aan een vreemde laat zien? Nou… ik dus! Zonder probleem ontbloot de baas mijn gebit en rustig laat ik mijn gebit zien. Ik zag dat de baas trots op me was.
Toen alle andere honden ook klaar waren, ging ik weer naar huis. De baas bleef bij de hondenclub. Toen hij thuis kwam, had hij iets in zijn handen. Een beker! Van alle puppen die meededen, was ik de beste geworden. Jullie snappen natuurlijk wel, dat ik er eens even lekker voor ben gaan liggen. Wouter heeft me fijn liggen kroelen. De baas vertelde dat ik een mooi diploma had, met allemaal    Goed-jes. Je zou bijna naast je poten gaan lopen van trots. Dit is nog maar het begin, volgens de baas. Er zullen nog veel examens volgen. Nou, kom maar op, ik heb er zin in.
6 december 2008 Wandelen in duinen van Hargen   foto's
Vanmorgen, zaterdag 6 december 2008, ging Boy met Wouter en Ina mee naar paardrijden. De baas bleef thuis. Dat is vreemd, want op zaterdag gaan we altijd naar de manege. Zo rond elf uur trokken de baas en het vrouwtje hun wandelschoenen aan en mocht ik mee! We reden een heel eind naar het noorden. Het was droog, zonnig ook wel, met hier een daar een dreigend buitje. Bij een parkeerplaats in Hargen stopten we.
Daar zag ik al snel meer Oudduitse herders. Ha, dat zou wel eens een gezellige wandeling kunnen betekenen. Ik loop weer veel beter dan een paar maanden geleden, dus ik had erg veel zin om lekker door de duinen te rennen. Mijn moeder Baju was er ook, net als twee van mijn broers, Arash en Ailo. Het vrouwtje probeerde foto’s van ons te maken, maar drie jonge honden alle drie scherp op een foto krijgen, dat viel niet mee.
Uiteindelijk vertrokken we voor een wandeling door de duinen. Het was er prachtig! Nergens prikkeldraad, fijn zand, smalle paadjes, heide, struiken en bomen, kortom heel erg mooi om daar te zijn. Er waren heel veel jonge honden, dus steeds was er wel een hond te vinden die met me mee wilde rennen. We liepen daarbij de mensen lekker voor de voeten.
Ik hield Henk en Ineke goed in de gaten, kwam me vaak even melden, waarna ik weer lekker verder rende. Wat heerlijk was het, dat ik nu fijn voluit kon gaan. Ik kan jullie vertellen dat ik daar echt van heb genoten. Lekker ravotten, racen en sjezen door de Hargense duinen. Dit wil ik vaker! Na ruim een uur wandelen kwamen we weer bij de parkeerplaats aan.
Daar kreeg ik een bak water. Tevreden liet ik mij in de auto zetten. De baasjes gingen nog ergens koffie drinken en napraten met veel andere bazen. Prima hoor, ik ben even fijn gaan slapen. Toen ze terug kwamen heb ik nog even samen met mijn moeder geposeerd voor wat foto’s en daarna reden we weer terug naar huis.
 
We willen de mensen die dit georganiseerd hebben, daar voor bedanken. Ik heb een fijne, gezellige middag gehad.
Eind december 2008 Kerstvakantie   foto's
Ongeveer een week geleden waren de baasjes druk bezig in huis. Er werden houten bomen voor het raam gezet en allerlei andere versiering kwam tevoorschijn. Buiten heeft Henk lichtjes opgehangen en de kerstboom is ook met lichtjes versierd. Waarom dat nou weer? Het heeft te maken met Kerst. Ze wilden mij ook fotograferen met een muts op. Nou, mooi niet.
Op eerste kerstdag gebeurde er iets bijzonders. Na het eten sprong Boy bij Wouter op schoot en mocht het ijsbakje uitlikken. Daar ben ik natuurlijk eens met mijn neus bovenop gaan staan en jawel, de baas gaf mij ook zo’n bakje. Smullen!!! Dat mogen we anders niet, hoor. Was het maar elke dag Kerst.
Waar ik ook voor te porren ben, zijn de fijne wandelingen die we elke dag maken. Iedereen is vrij, dus we gaan gezellig met z’n allen. Wouter bedenkt een leuk plekje en dan gaan we met z’n allen op pad. Het is wel koud buiten, maar meestal schijnt het zonnetje, dus niks aan de hand, wij rennen wel en hebben veel plezier. Ik jaag Boy fijn op, sta regelmatig in de sluiphouding, klaar om aan te vallen. Best geinig hoor!
Vandaag probeerde ik uit een slootje te drinken. Gek, joh, er lag een hard laagje op het water. ”IJs”, zei de baas. In het Balijbos zijn veel van die slootjes. Net als anders, wilde ik daar lekker doorheen crossen. Maar, dat harde laagje brak als ik er op ging staan. Boy deed het anders, die sprong gewoon over de sloot heen. “Dat kan ik ook”, dacht ik en bij de volgende sloot sprong ik ook, hoepla, erover. Ging heel goed, dat ga ik vaker oefenen.
15 januari 2009 Weer naar de tandheelkundig dierenarts 
Wat denk je, kreeg ik vanmorgen, donderdag 15 januari 2009, weer geen eten. Een slecht voorteken dus. En ja hoor, vanmiddag ging ik met mijn baas weer naar het dierenasiel in Den Haag. Nou, daar zit de hondentandarts Knaake, waar ik al eerder geweest ben.
Na even wachten kwam hij even in mijn bek kijken. Ik hoorde hem zeggen dat het er prima uitzag en dat het hem beter leek om nu verder geen pogingen te doen om het nog beter te krijgen. Dat klonk me als muziek in de oren en ik dacht: "Kom baas we gaan weer naar huis."
Maar dat had ik toch verkeerd gedacht. Er moest nog een stukje van mijn hoektand af want die prikt in mijn verhemelte. Ik zag de spuit al weer komen en dacht nog even dat laat ik me niet gebeuren maar hij zat er al in voor ik er erg in had.
Ik hoorde nog zeggen dat ik nu lekker rustig zou worden en dat was ook zo. Ik viel zowat in slaap. Hierna ging er nog een infuus in mijn poot en daarna weet ik niets meer. Toen ik weer wakker werd hoorde ik zeggen dat ik nu geen last meer van mijn hoektand zou hebben. Nou vooruit dan maar. En nu naar huis en lekker slapen.
15 februari 2009 Wandelen op strand Callantsoog  foto's
Vanmorgen, zondag 15 februari 2009, mocht ik met de baas mee in de auto. Nu gebeurt dit zeer regelmatig dus tot zover niets bijzonders. Ina werd opgehaald en we gingen op weg. Dit keer moesten we wel erg ver rijden en toen weeindelijk stopten zag ik nog veel meer oudduitse herders. Dat beloofde dus weer een geweldige wandeling te worden.
Ik hoorde de mensen praten over het weer en of we niet een dag eerder hadden kunnen gaan wandelen. Het regende heel hard maar wat maakt dat nu uit. ODH's hebben daar totaal geen moeite mee en onze baasjes weten dat maar al te goed. Er werd koffie gedronken met heerlijke stroopwafels en iedereen vond het leuk om elkaar en de honden weer te zien. 
Eenmaal op het strand ging ik vandaag voor het eerst mee met de grote honden. Mijn baas dacht dat ik dat wel zou kunnen. Nou, ik weet het wel zeker. We liepen een heel eind langs het strand en ondanks dat het groepje steeds kleiner werd heb ik me prima vermaakt. Toen we weer bij de auto's waren zijn de baasjes nog even wat gaan drinken. Hierna gingen we weer naar huis waar het 's avonds in de kamer wel het strand van Callantsoog leek, zoveel zand kwam er uit mijn vacht.
Van mij mag er wel elke week een ODH wandeling zijn. 
20 maart 2009 Vrouwtje al maand ziek thuis 
Zo, ik zal jullie vertellen wat er de laatste weken is gebeurd. Op een dag bracht de baas het vrouwtje ’s morgens weg. Er ging een koffertje mee, dus ik dacht: “Ha….. vakantie!” Dat viel tegen, want wij mochten niet mee en de baas kwam alleen terug. Een weekje later was het vrouwtje er ook weer, maar nu liep ze op vier benen. Twee van haarzelf en twee metalen krukken.
“Een nieuwe knie”, zei de baas. Tjonge, dat dat kan. Nu is het vrouwtje dus elke dag thuis en dat is wel gezellig. Ze gaat niet met ons naar het park, maar de baas komt ’s middags vroeg thuis en dan gaan we lekker wandelen. Het is de laatste dagen lekker weer. Een zonnetje, weinig wind, dus zijn we veel in de tuin.
Soms ga ik samen met de baas spelletjes doen op het veld achter ons huis. Als hij met een oefenmouw komt, raak ik helemaal opgewonden. Natuurlijk luister ik inmiddels heel braaf, lig, zit en kom op commando. Als ik dat allemaal goed doe, mag ik fijn op die mouw afkomen en er lekker in happen. De baas en ik hebben daar veel lol in.
Verder train ik goed voor het EG-diploma. Ik weet al precies wat er moet gebeuren. Over een paar dagen hebben we geloof ik examen en daar verheug ik mij al op, want het wordt vast weer zo leuk als de vorige keer.
21 maart 2009 Examen EG en VEG  foto's
Zaterdag 21 maart 2009 kwam de baas al vroeg beneden, althans voor de zaterdag. Verder was het een gewoon begin van de dag, uitlaten, eten, de baas eten en dan naar het parkje.
Toen we daar vandaan kwamen ging de baas van alles inpakken, laptop, fototoestel en allerlei papieren. Alles werd in de auto gezet.
Ik kreeg al een vermoeden toen ik alleen mee mocht in de auto en we richting trainingsveld reden. Zouden we examen hebben.
Het bleek het geval te zijn. Er kwamen steeds meer baasjes met hun hond. De ene baas was nog zenuwachtiger dan de andere. Daar snap ik nou helemaal niets van. Waar moet je je druk om maken?
Om 9 uur moesten we examen doen voor het examen EG (Elementaire Gehoorzaamheid) We moesten een beetje volgen en om pilonnen heen draaien. Ook moesten we nog een tijdje zitten en liggen terwijl de baas op afstand stond. Nou dat was een makkie voor mij, want we hadden dit al heel vaak geoefend. Aan het eind bleek ik maar 1,5 punt te kort te hebben voor het maximum. Ik werd hier dan ook eerste van de groep.
Hierna werd ik in het clubhuis in de bench gestopt. Ik ben maar lekker gaan slapen. Na een uurtje werd ik gelukkig weer opgehaald door de baas. We gingen weer het veld op. Het leek wel of we weer examen moesten doen, net als vanochtend.
Nou dat bleek ook het geval te zijn. De baas vond dat ik het volgende examen wel meteen er achter aan kon doen omdat ik het allemaal zo goed deed.
Dat vond ik ook wel een goed plan. Zou ze eens wat laten zien.
De groep waar ik nu in meeliep kende ik wel want de baas had aan deze groep les gegeven en daar mocht ik ook wel eens meedoen. Met z'n allen begonnen we aan het VEG examen.
Weer allerlei oefeningen, alleen iets moeilijker dan bij EG.
Ook hier deed ik weer mijn uiterste best om het goed te doen al was ik toch nog wel wat moe van het eerste examen.
Aan het einde bleek ik weer de meeste punten te hebben. De anderen waren ook bijna allemaal geslaagd, zodat ik die bij de volgende cursus, de G&G, weer tegen kom.
Dit was het einde van een drukke dag.