Dagboek vanaf 2 jaar29-04-2010 t/m 07-05-2010 Vakantie in Groningen
|
 |
|
| Vrijmarkt, heet dat, vertelde de baas. Het was er gezellig druk, we konden niet echt doorlopen. In Zoetermeer lopen we wel vaker over de markt, da’s niets bijzonders. Hier leek ik wel een bijzonderheid. Veel mensen vroegen aan de baas in allerlei vreemde talen wat voor hond ik ben. Die antwoordde iets van Schafehund, Shepherddog ?!? of zo. Daarna kreeg ik dan complimentjes over mijn uiterlijk en werd ik fijn geaaid. |
 |
| Helaas had de baas geen fototoestel bij zich, anders konden jullie mij zien in gezelschap van soms zeer oranje geklede mensen. Best een leuk uitje dus. Je zou denken dat er met alle ODH’s hier in Groningen enige bekendheid met het ras zou zijn. Niets bleek minder waar. Misschien moeten Saskia en Ronald ook eens met hun roedel over de vrijmarkt. Lachen! |
 |
| De dag erna had de baas weer iets leuks bedacht. Nu gingen we naar Bourtange, een oud vestingstadje hier in de buurt. Toen we er aankwamen, zag ik grote rookwolken en hoorde ik doffe knallen. Pakwerk??? , dacht ik. Maar nee, het bleken allemaal soldaten te zijn, die waren verdwaald in de tijd. Ze speelden de veldslag van 1841 na. Tjonge, ik werd er behoorlijk fanatiek van. |
 |
|
Die kanonnen, geweldig! En de soldaten …. ik had er wel even …….. De baas had andere plannen. Hij had een balletje bij zich, waar ik tijdens het gevecht mee mocht spelen. Later liepen we door het tentenkamp van die soldaten en kon ik die vreemde snuiters eens van dichtbij bekijken. We hebben allemaal erg genoten van dit uitstapje. Het weer werkte niet echt mee, dat was wel jammer.
|
 |
 |
Op een andere dag mocht ik weer mee met mijn roedel. Eerst reden we naar een kerkje in Stadskanaal, waar een museum(pje) over muziek was. Ik mocht niet mee naar binnen, maar ik heb gehoord dat het voor de tweebeners erg leuk was. Vooral Wouter heeft genoten van de ouderwetse speeldoosjes, grammofoons, pianola’s (daar kan iedereen prachtig op spelen!) en orgels. |
 |
Na een tijdje reden we verder naar een station. Daar stond een trein uit de vorige eeuw klaar, met een prachtige diesellocomotief ervoor. Er werden kaartjes gekocht en dus mochten wij met z’n allen meerijden in die trein. Nou, dat was wel iets anders dan de Randstadrail bij ons thuis. Tsjonge, wat een gehobbel en geknars. |
 |
Ik ben maar fijn bij de voeten van de baas gaan liggen hobbelen. Na een tijdje was ik eraan gewend en deed ik alsof ik sliep. Er liepen nog een paar verklede reizigers rond, die een soort toneelstukje opvoerden. Ook daar lag ik niet wakker van. Als ik mee mag met de baas vind ik alles goed en dit was weer een gezellig uitje. |
 |
We hebben ook gefietst. Er waren mooie fietspaden in de prachtige, rustige omgeving van Wedde. Het was er zo rustig, dat ik meestal gewoon los naast de baas kon lopen. Fijn door de natuur sjezen met op de achtergrond het gezang van vogels en gigantische koolzaadvelden. Nou, daar genieten wij wel van, hoor!
|
| Ik ben ook nog bij mijn moeder Baju op visite geweest. Toen we daar aankwamen stond Boelo al klaar met het fototoestel. Hij heeft vast weer een paar plaatjes van mij aan zijn verzameling toegevoegd. Wat wel gek was, ik mocht niet direct mee naar binnen. Later begreep ik waarom dat was. Siena liet mij later in de kamer een rek zien, waarachter iets kleins bewoog. Toen ik er naar ging kijken, kwamen die kleine wezentjes al piepend naar mij toe. |
 |
| Dat was wel even vreemd, zoiets had ik nog nooit gezien. Siena vertelde dat het mijn zeven nieuwe broertjes en zusjes zijn, die allemaal een naam met een B hebben. De baasjes stonden daar maar bij dat hek te kijken, die smulden van het kleine grut. Ik vond het nog niet echt interessant, ik kom later wel eens terug als ik met ze kan spelen. |
 |
Zoals aan elke vakantie kwam er ook dit keer weer een eind aan de pret. Alle spullen werden weer ingepakt, Boy en ik kropen op ons plekje achterin de auto en zo reden we weer terug naar huis. |
 |
 |
|
| Wij stapten dus in die knalrode Caddy en reden dwars door heel Nederland en een stuk Duitsland naar het plaatsje Möhlenwarf, waar de Lage Landen Show zou worden gehouden. Deze show, georganiseerd door Saskia en Ronald van kennel ‘Of Shinji’s Star” is naast een show ook een gezellige terugkomdag voor mijn familie. Wij parkeerden de auto al om iets over achten op de parkeerplaats. We kregen een catalogus, een nummer en daarna was het wachten op het begin van de dag. |
 |
| Verwachtingsvol keek ik de baas aan. Wat voor leuks zouden we hier gaan doen? Er waren veel bekende honden en baasjes. Mijn vader Raptor, mijn moeder Baju, mijn broers Rakker en Hagar en ook twee pups uit het B-nest, Bazu en Bassan. Wat waren die twee gegroeid zeg, sinds ik ze de laatste keer zag. Verder natuurlijk een hele groep familieleden die dezelfde vader, opa en/of oma hebben. Sommige honden lijken best veel op mij (of ik op hen, natuurlijk). |
 |
| Ronald opende de dag en daarna begonnen de keuringen. Al vrij snel was ik aan de beurt. Samen met de baas ging ik de ring in. De keurmeester bekeek me en betastte me. Hij merkte dat ik een kies mis. De baas vertelde hoe dat is gekomen na een ongeluk . Nadat de keurmeester het verslag van de dierenarts had gelezen, was het goed. Toen de keurmeester mij van top tot teen had bestudeerd, moest ik met de baas laten zien hoe mijn gangwerk is. We liepen samen een paar rondjes over het veld en toen was het al weer klaar. De keurmeester vond dat ik een U (uitmuntend) heb verdiend. Geweldig toch? |
 |
|
Inmiddels was het bloedje heet geworden. Zelfs in de schaduw onder de parasol was het nog erg warm. De baas legde mij in mijn hok, zodat ik even kon uitrusten. Intussen kletsten de baasjes met andere baasjes. Zij vonden dat heel gezellig, heb ik begrepen.
|
 |
 |
Na een tijdje werd ik weer opgehaald. Nu gingen we spelletjes doen. Ik moest mijn bal uit een mandje zoeken en in een ander mandje weer loslaten. Jullie weten vast nog wel dat ik mijn speelgoedemmer zelf op kan ruimen, dus dit was voor mij een eitje. Daarna moest ik van de baas in een bakje op wielen springen. ‘Kruiwagen’ noemen ze zoiets. |
 |
Ik werd met kruiwagen en al over een parcoursje gereden, moest er even uit om een A-schutting te nemen, sprong er weer in en bij de finish sprong ik er weer uit. Een geinig spelletje vond ik het. Er was nog een derde spelletje, maar daar is mijn team, dat bestond uit nog twee koppels met jonge honden, niet aan toe gekomen. |
 |
Tussendoor hebben de baasjes nog gekeken naar Renate, die met haar hond Koda een leuke, interessante demonstratie obedience gaf. Ook was er een demo pakwerk, door Joost, Ronald en Raptor. |
 |
Aan het eind van de dag moesten alle honden in groepjes op het veld komen voor de verkiezing van de Best of Show hond. In mijn groep zaten 19 reuen , dat was dus groot feest in de ring. We liepen weer een aantal rondjes en daarna werden de plaatsen één, twee en drie aangewezen.
|
| De baas fluisterde mij in mijn oor, dat ik, hoe dan ook, voor hem de nummer één ben. Dat geeft zelfvertrouwen hoor! Wij vonden het dan ook best dat andere honden werden uitgekozen. Met een voldaan gevoel, een uitstekende beoordeling en een standaardje als herinnering vertrokken we om half vijf weer naar huis. |
 |
| Ook de terugreis verliep zonder veel problemen. Door het gebrek aan airco heeft de baas de ARKO (alle ramen kunnen open!) maar gebruikt. Moe en enigszins bezweet kwamen we om acht uur in Zoetermeer aan. Het was weer een gezellige ODH-dag. |
 |
Saskia en Ronald (maar ook iedereen die geholpen heeft), onze complimenten voor deze prima georganiseerde dag. We hebben er weer volop van genoten.
Volgend jaar weer?
|
